Και εκεί που λέγαμε, “Δόξα τω Θεώ, τώρα πιά τέρμα οι μπερμπατιές του κουτοπόνηρου Εργολάβου, του πολιτικάντη, του… του… Τώρα κάθε έργο που χρηματοδοτεί η ΕΕ, όπως ο δρόμος: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΛΑΥΡΙΟΥ για παράδειγμα, δεν μπορεί παρά να ακολουθεί ένα ελάχιστο άρτιων προδιαγραφών, μιάς και κινδυνεύουν να περικοπούν ή και να επιστραφούν οι χρηματοδοτήσεις. Από την άλλη, ο παραπάνω δρόμος αστεία-αστεία είναι ένας δρόμος που συνδέει δύο ολόκληρους νομούς: Τον ΠΡΩΤΟ Νομό της χώρας, το Νομό Αττικής, με (εδώ γελάνε) ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, το Νομό Ανατολικής Αττικής. Και μιάς και τα γέλια, ώρα να μας πάρουνε και τα κλάματα. Ο τελευταίος αυτός Νομός, ο Ανατολικής Αττικής, μόλις διασχίσεις το αρχιπελαγος βοθρολυμάτων και πας να μπεις στην Αττική πρέπει να περάσεις και τον ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΗΜΟ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. (Της τελευταίας χώρας της ΕΕ; που θα μας πάει, τώρα που πήραμε την πρωτιά στο ντόπιγκ, θα την πάρουμε την πρωτιά (από το τελος) της ουράς στις υποδομές σύντομα).
Αυτός λοιπόν ο τελευταίος Δήμος είναι ο Δήμος μας, Τα ΓΛΥΚΑ ΝΕΡΑ. Ανάποδα, μόλις φύγεις από το Σταυρό της Αγ Παρασκευής για Ανατολική Αττική και μπεις στα Γλυκά Νερά, περνώντας ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟ (ΥΜΗΤΤΟΥ), που παλιά ήταν ρεμματάκι, αισθάνεσαι να χάνεις το στομάχι σου για ένα-δυο δευτερόλεπτα με μιά βουτιά στο κενό, αλλά, ώ του θαύματος, τα αμέσως επόμενα δευτερόλεπτα αγκομαχάνε τα αμορτισέρ του αυτοκινήτου σου, ανταμοίβοντάς σε για την πετυχημένη βουτιά που έκανες προηγουμένως στο κενό… Σκέφτεσαι: Ένα λάθος είτανε βρε αδελφέ, που να αλλάζουνε την κλίση στο δρόμο, εδώ παλιά το “ανάγλυφο του εδάφους” είτανε ο μόνος οδηγός για τις ασφαλτοστρώσεις, και τώρα που τά περισσότερα επμόδια εξομαλύνονται… Ας το καταπιούμε… Στο κάτω κάτω στα λούνα παρκ αυτά τα ανεβοκατεβάσματα με τα αυτοκινητάκια έχουνε τη μεγαλύτερη πέραση… Λίγη προσοχή την περίοδο της εγκυμοσύνης μονάχα, και όλα καλά….
Εκεί που λες τελειώσαμε, τι ωραία πεύκα! νάσου και ψάχνεις απεγνωσμένα να θυμηθείς τι έκανες μικρός όταν έπαιζες , αν έπαιζες, συγκρουόμενα στο λούνα παρκ… Κια μιάς και εδώ μιλάμε για σύγκρουση που ακριβοπληρώνεται, επειγόντως προσπαθείς να ακολουθήσεις το …φίδι που σου προέκυψε για κατασκευαστική λύση στο πουθενά… (Κόμβος Βασιλόπουλου…) Μόλις ηρεμήσεις λίγα μέτρα πιό πέρα, βλέπεις εκείνη τη μεγαλόπρεπη Ευρωπαική νταμπέλα συγχρηματοδότησης, και θες δε θες σκέφτεσαι: πού πάνε τα λεφτά μας…
Μιάς όμως και μπήκες στο …Μικρό Παρίσι (το άλλο όνομα των Γλυκών Νερών), λες: δεν το περπατάμε λίγο, Παρίσι είναι αυτό… Αααα! Να και ο Λεωνίδας, για Στέκι του Λεωνίδα μιλάει, πα να πει: κοπιάστε για κανα σουβλάκι . Που να ξέρατε όμως, πως ο κατασκευαστής μας πέρασε για Πέρσες, ίσως και για Γερμανούς (οχυρά του Ρούπελ), και οχύρωσε άριστα το πεζοδρόμιο: Μιά Ευρωπαικών προδιαγραφών ράμπα, ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ 10 ΠΌΝΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΔΟΣΤΡΩΜΑ, για κα μπαίνουνε τα αυτοκίνητα στο γκαράζ ! Χάζευα μιά μεγάλη γυναίκα, που περπατώντας στο πεζοδρόμιο έφθασε στο επίμαχο σημείο: Να μη βάλει ο μπαγάσας ο κατασκευαστής μιά επιγραφή του τύπου : Μολών πέρνα! ή πέρνα αν σου βαστάει! Εδώ και ο Λεωνίδας κάπως έτσι δεν τόχε πεί στους Πέρσες; Καθόταν λοιπόν διστακτική, και τη μιά κοίταζε τη ράμπα, την άλλη τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Στο τέλος παρά να κουτρουβαλιαστεί δυο τρία-μέτρα κάτω, στην πόρτα του γκαράζ, προτίμησε να περιμένει να αδειάσει η Λαυρίου και να περπατήσει στο οδόστρωμα…
Έμαθα, πως όποιος θέλει το Δήμαρχο μας, είναι πάντα διαθέσιμος στο Δημαρχείο, για τα παράπονα, προβλήματα κλπ. Πιστεύω όμως νάχει ακούσει, πως το περπάτημα κάνει καλό. Ας περπατήσει λίγο και στα εναπομείναντα πεζοδρόμια… Ή τουλάχιστον, ας μην απαγορεύσει σε αυτούς που για διάφορους λόγους πρέπει να περπατήσουν, να μπορούν να το κάνουν. Εντάξει οι …πρόγονοι του Δήμαρχοι δεν φρόντισαν για πάρκα, για πλατείες κλπ, μέσα στα Γλυκά Νερά, τώρα θα αρχίσουμε να οικοπεδοποιούμε και τη Λαυρίου; Και καλά εμείς, εσείς εκεί στις Βρυξέλλες πότε προλάβατε και γίνατε χαραμοφάηδες; Γι΄αυτό σας πληρώνουμε;
